1. โรงเรียนคาทอลิกเป็นสถานศึกษา ภายใต้การบริหารของผู้ที่นับถือคริสตศาสนาหรือดำเนินการบริหารโดยผู้แทนของศาสนจักรคาทอลิก ซึ่งเป็นที่รับรู้ของประชาชนทั่วไป จึงเป็นสิทธิโดยชอบธรรมที่ผู้บริหาร จะจัดให้มีพิธีของคริสตศาสนาขึ้น เพื่อเป็นสิริมงคลแก่โรงเรียนของตนตามโอกาสอันควร
2. สิ่งสำคัญหรือหัวใจของศาสนพิธี คือ การที่ประชาคมในโรงเรียน ไม่ว่าจะถือศาสนาใด สำรวมตนอยู่ในบรรยากาศสงบ มีโอกาสยกจิตใจและตั้งจิตอธิษฐานร่วมกัน "เมื่อใดพวกท่านอยู่ด้วยกันตั้งแต่ 2-3 คนขึ้นไปเราจะอยู่ท่ามกลางท่าน"(มัธเทว 18:20) สิ่งนี้สำคัญมากกว่าอุปกรณ์ประกอบพิธีภายนอก
3. ในการจัดให้มีพิธีใด ๆ ภายในโรงเรียน และผู้ใหญ่ของโรงเรียนเป็นประธานในพิธี การจัดโต๊ะและใช้ภาชนะแบบศิลปหัตถกรรมของไทย เพื่อประดิษฐานรูปกางเขนหรือแม่พระ ควรจะได้รับการส่งเสริม
4. ไม่ควรนำวิธีปฏิบัติอื่นใดที่จะทำให้เกิดปัญหาและความกังขา เข้ามาผนวกกับประเพณีของโรงเรียนที่เคยถือปฏิบัติกันมาด้วยความสงบเรียบร้อย
5. การจัดตั้งแท่นพระ 2 ศาสนาขึ้นในเวลาเดียวกัน และสถานที่เดียวกัน ให้เจ้าของสถานที่จัดด้วยความรอบคอบ
6. ในการจัดประกอบพิธีใด ๆ ในโรงเรียน เช่น พิธีตั้งกองลูกเสือ ถ้ามีราชการชั้นผู้ใหญ่เป็นประธานในพิธี และเรียกร้องให้จัดตั้งโต๊ะหมู่บูชาพร้อมด้วยพุทธรูป โรงเรียนอาจอนุโลมให้ทำได้
7. ในกรณีที่องค์การเอกชน หรือหน่วยงานราชการขอยืมสถานที่โรงเรียนเพื่อจัดกิจกรรมของชุมชน เช่นชุมนุมลูกเสือชาวบ้าน การอบรมครูประจำจังหวัด ฯลฯ และในกิจกรรมดังกล่าว มีการตั้งรูปพระเพื่อใช้ในการประกอบพิธีทางศาสนาอื่น ที่มิใช่คาทอลิก โรงเรียนควรอนุญาตให้จัดทำพิธีได้

จุดยืนและนโยบายของสภาการศึกษาคาทอลิกในเรื่องนี้คือ

1. อบรมเด็กและเยาวชนให้มีความเลื่อมใสศรัทธาในสัจธรรมของศาสนาของตน
2. อบรมสั่งสอนเด็กและเยาวชนทุกศาสนาให้มีทัศนคติที่เห็นอกเห็นใจต่อกัน ด้วยอัธยาศัยไมตรี
3. นำวัฒนธรรมของชาติมาบูรณาการ การปฏิบัติศาสนกิจ ซึ่งทำให้เกิดคุณค่าในศาสนกิจ ในขณะเดียวกัน ศาสนาจะช่วยจรรโลงและเชิดชูวัฒนธรรมของชาติให้มีคุณค่าสูงขึ้น